| Als we in Picton van de ferry afkomen, stortregent het dat het niet normaal meer is. Gary, onze chauffeur en reisbegeleider voor het Zuidereiland die ons staat op te wachten, vertelt dat het onderweg naar Nelson alleen maar erger zal worden. Op een gegeven moment stopt hij zelfs om te vragen of de weg naar Nelson nog open is. Die is nog een open, maar een dag later zullen we horen dat de weg een half uur nadat wij erdoor gekomen zijn, gesloten werd omdat er teveel puin uit de bergen op de weg terecht is gekomen. Het landschap onderweg staat aan beide kanten van de weg soms ook helemaal onder water en diverse keren is een weghelft onbruikbaar. Maar goed, we komen uiteindelijk aan in Nelson, waar we langs de supermarkt gaan en rond acht uur bij de Beachcomber Motor Inn arriveren, waar wij twee nachten zullen blijven. Met een groot deel van de groep ga ik nog snel eten bij restaurant Smugglers om de hoek, vis met een heerlijke wijn uit een wijngaard tien kilometer verderop. Zoals we nog veel meer zullen gaan merken, blijkt het gebied rond Nelson verantwoordelijk te zijn voor bijzonder lekkere wijnen. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| De volgende dag is het weer het zonnige weer met een stralende blauwe lucht, dat we zo langzamerhand bijna gewend zijn. Een heel verschil met de vorige dag. Gelukkig maar, want voor vandaag staat een dagexcursie naar het Abel Tasman National Park op het programma. Abel Tasman is met 225 vierkante kilometer het kleinste nationale park van Nieuw-Zeeland. Het park dankt zijn naam aan het feit dat Abel Tasman op deze plaats als eerste Europeaan aan land kwam in Nieuw-Zeeland. Het park staat met name bekend om de goudgele stranden, de prachtige kustlijn, natuurlijk bos en een uitzonderlijk zacht klimaat. Je kunt hier prachtig wandelen langs de kust en dat was wat wij gingen doen. Er was een keuze uit twee wandelingen, een kortere en een langere, beide over een gedeelte van de "Coastal Track". In beide gevallen worden we eerst met een boot een eind weggebracht naar het strand waar de wandeling zal beginnen. Bij Kaiteriti stappen we op de Explorer (2e foto boven) om een eind het nationale park in te varen. Onderweg passeren we de granieten Split Apple Rock (3e foto boven) en zien de prachtige kust (foto's rechtsboven en linksonder). | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| Onderweg stopt de boot als mensen worden afgezet bij de diverse stranden voor andere activiteiten (2e foto boven). Bij Medland's Beach worden de Djoser-reisgenoten voor de korte wandeling met een speedbootje naar het strand gebracht (4e foto boven). De lange wandeling begint een strand verder bij Onetahuti (5e foto boven). Rond half twaalf begin ik met acht reisgenoten aan het wandelgedeelte van de "Seals Bush n Beach" tour door Abel Tasman nationaal park. De wandeling gaat door prachtig bos (5e foto onder), waarbij we regelmatig een doorkijkje krijgen op de goudgele stranden en de blauwe zee. Het lijkt een beetje op één van de wandelingen die ik op Borneo deed. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| De wandeling gaat van Tonga Beach bij Onetahuti via onder andere Medland Beach (1e foto onder), waar de korte wandeling begon, langs de Cascade Falls en Falls river en dan over de Swing Bridge (3e foto onder). Deze toch wel spectaculaire hangbrug gaat over de Falls river (4e foto onder, genomen vanaf de brug). Er mogen maar vijf mensen tegelijk op en dan wiebelt hij nog een beetje, dus dat is wel leuk. Na de Swing Bridge gaat de wandeling verder door de prachtig natuur en langs de uitgestrekte stranden tot we aankomen bij Torrent Bay (7e en 8e foto onder). Liever had ik nog door gelopen, maar dit is de plaats waar een bootje ons op zal komen halen. We moeten meters door het water waden, want het strand loopt hier echt heel langzaam op en het bootje kan dus niet dichtbij komen. Met enorme vaart scheert het bootje dan laag over het water terug naar Kaiterihiti waar we met een biertje wachten tot de andere groep terugkomt. Het is alweer laat als we terugkomen bij het motel. Met een klein groepje ga ik dan nog wat eten bij de pizzeria Hot Rock vlakbij het motel die echt geweldige pizza's blijken te hebben. Zoals Joost opmerkt: Het lijkt wel of je hier in Nieuw-Zeeland gewoon nooit slecht kunt eten! Het is altijd geweldig lekker! | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
||
Onderweg naar Greymouth, Cape Foulwind
| We vertrekken op de ochtend van 26 november op tijd en zonder ontbijt, want we moeten wat kilometers maken. Ontbijt hebben we onderweg bij de tweede stop. De eerste stop is namelijk een fotostop bij Hawk's Crag bij Kilkenny Lookout (1e foto onder). Het gaat hier om het smalste stukje snelweg van Nieuw-Zeeland. Snelweg 6 heeft hier niet alleen slechts één rijbaan, maar die ene rijbaan is ook nog uitgehouwen in de rotsen en heeft allemaal blinde bochten. Daar zal dus niet iedere chauffeur blij van worden. Het is wel weer een mooi stukje landschap (2e foto onder). Aan het einde van de ochtend maken we een stop bij Cape Foulwind. Cape Foulwind ligt aan de westkust van het Zuidereiland in de buurt van Westport aan de Tasmanzee. De kust bestaat hier uit mooie rotskliffen en zandstranden (foto's rechtsonder). | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| Bij Cape Foulwind aan de rand van Tauranga Bay houdt zich ook een kolonie pelsrobben oftewel Nieuw-Zeelandse zeeberen op, die rusten op de rotsen. Via een wandelweg over de klif zijn deze van vrij dichtbij te bekijken. In eerste instantie lijken er alleen maar stenen te liggen, maar bij beter kijken zijn er steeds meer pelsrobben te zien. Omdat het nu lente is zijn er ook jongen te zien die bruiner van kleur zijn. De pelsrobben zijn kleiner dan de zeehonden in Nederland, hebben oortjes en een dikke vacht (vandaar de naam "pels"robben). De mannetjes kunnen tot wel vijf maal groter zijn dan de vrouwtjes. Vroeger werd op deze dieren gejaagd, maar nu zijn ze in Nieuw-Zeeland beschermd. Van bovenaf zagen en fotografeerden wij diverse pelsrobben, zoals te zien op de foto's hieronder. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
||
| < Vorige | Pagina: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] | |
| Beginpagina Nieuw-Zeeland |