Om half elf 's ochtends vertrek ik met Austrian Airlines vanaf Schiphol naar Wenen. Het begin is goed, want ik word geupgraded naar business class vanwege een overboekte vlucht en krijg een extra lekkere lunch. De bagage komt snel in Wenen en ik kan ook gelijk doorlopen naar de City Airport Train die mij naar het centrum van Wenen brengt. Na een kort bezoek aan mijn hotel, Hotel Savoy Wenen (een aanrader!) ben ik om half drie klaar om de stad in te gaan en ik neem de metro naar Stephansplatz. Dit was ooit een begraafplaats, maar is nu één van de drukste pleinen van Wenen. Twee gebouwen trekken direct mijn aandacht. Het eerste gebouw, de Stephansdom, wordt weerkaatst in het spiegelglas van het tweede opvallende gebouw, het Haashaus van architect Hans Hollein. De Stephansdom (Der Steffl) staat helaas gedeeltelijk in de steigers (net als veel historische gebouwen in Wenen). Ik ga naar binnen door het hoofdportaal (de Riesentor). Van binnen blijkt de Dom echt gigantisch groot. Zowel de lengte als de hoogte van de Dom zijn indrukwekkend. Omdat er net een rondleiding naar de catacomben vertrekt, sluit ik me daarbij aan. Onder de kerk en onder Stephansplatz blijkt zich een heel doolhof te bevinden van grafkamers, maar ook eeuwenoude ruimten vol met botten en schedels uit de periode van de pest toen mensen hier bij honderden gedumpt werden. Lekker fris!

De oudste delen van de Stephansdom (de voorgevel met zijn Heidentürme) dateren uit het midden van de 13e eeuw. De rest van de kerk is zeker één tot drie eeuwen nieuwer omdat een brand in 1258 de vroegere romaanse kerk vernielde. Het interieur is met name gotisch, zoals het schip en het koor die op foto 4-6 te zien zijn. Het hoogaltaar met de Heilige Stefanus is echter barok. In de kerk is verder de marmeren tombe van keizer Frederik III te zien. Hij was het die in 1447 opdracht gaf voor het Wiener Neustädter Altar, een altaarstuk met 72 heiligen. Bijzonder is ook de gotische preekstoel uit 1514 van meesterbeeldhouwer Anton Pilgram met de portretten vier kerkvaders. De bouwmeester heeft zich zelf afgebeeld met zijn hoofd uit een raampje onder aan de preekstoel. De bouwmeester is ook zichtbaar met hamer en passer onder het oude orgel. Na het interieur gezien te hebben, neem ik de lift naar de Pummerin, de klok die in de noordtoren hangt.

Op de noordelijke toren heb je een mooi zicht op de gekleurde dakpannen: bijna een kwart miljoen geglazuurde dakpannen bedekken het dak van de Stephansdom. Ook kijk je uit over het centrum van Wenen en over het kopergroene dak van Wollzeile 1 met de tekst "Ich fergebe dir", een project van de kunstenaar Michailov. De noordtoren is nooit afgemaakt en dus heb je een mooier uitzicht over Wenen vanuit de 137 meter hoge zuidelijke toren, de Steffl, te bereiken vanuit de zij-ingang van de kerk. Ik moet eerst honderden treden klimmen over een steile wenteltrap voor ik bovenin ben, maar ik heb dan ook een mooi uitzicht over de stad Wenen, de Stephansplatz en het Haas Haus.

Na het verlaten van de Stephansdom loop ik rond door de rest van de wijk in de richting van het Mozarthaus. Onderweg kom ik langs de gotische Deutschordenskirche, een kerk die behoort tot een ridderorde die stamt uit de 12e eeuw. Pronkstuk van de kerk is het Vlaamse altaarstuk uit 1520 met geschilderde panelen en houtsnijwerk met Bijbelse taferelen. Door de Blutgasse kom ik daarna in de Domgasse bij het Mozarthaus Vienna. Op de eerste verdieping van dit huis woonde Mozart met zijn gezin van 1784-1787 en hier zou hij onder andere de mooie opera Le Nozze di Figaro geschreven hebben, die ik onlangs in Nederland zag. Het Mozarthaus is helemaal als multimediale expositie ingericht. De audiotour bevat veel te veel informatie, maar ik krijg toch een aardige indruk van het leven van Mozart hier.

Door wat willekeurig rond te wandelen verken ik dit gedeelte van Wenen verder. Ik zie onder andere de Pestsäule op de Graben, een fraaie en zeer exclusieve delicatessenwinkel met mooi gevel en de Peterskirche. De Peterskirche (St. Pieterskerk) is een barokke koepelkerk, waarvan je van allerlei kanten een stukje ziet, maar die je nooit helemaal ziet omdat hij helemaal is weggestopt tussen de gebouwen. Helaas was er een dienst bezig, want hij schijnt bijzonder mooi te zijn van binnen. Bij de Michaelerplatz heb ik zicht op de Michaeler Tor van de Hofburg die ik zaterdag wil bezoeken. Nu bezoek ik de Michaelerkirche. Dit was vroeger de parochiekerk van het Babenburgse hof. De kerk is door verbouwingen een mengeling van stijlen uit de 13e tot de 18e eeuw. Op het barokke hoogaltaar is de val van de engelen afgebeeld. Na een bezoek aan deze kerk loop ik terug naar het Stephansplatz en eet daar in de buurt bij Italiaans restaurant Da Capo: een aanrader!