| REISVERSLAG ANDALUSIË 2022 Verslag van een wandelreis in Andalusië, deel 2 |
woensdag 30 maart 2022: Alhambra Vandaag is een vrije dag. Dat wil zeggen er is geen wandeling voor de hele groep, maar we hebben wel de optie om naar het Alhambra in Granada te gaan met Mick of naar het strand en de grotten bij Nerja met Gustavo, dus de groep verdeelt zich in tweeën. Ik heb zelf al enkele weken eerder een kaartje voor het Alhambra gekocht, ook al was ik hier ook in 2013. Het is een flinke rit naar Granada (ook al is dat hemelsbreed maar zo'n 50 km) en we vertrekken al om kwart over 8. Om 10 uur zijn we in het Alhambra. Helaas regent het daar (en horen we later dat de groep in Nerja de hele dag prachtig weer heeft gehad), maar niet alles kan mee zitten. In het Alhambra heeft ieder zijn eigen plan, want we hebben verschillende tijdstippen voor toegang tot het beroemde Nazridenpaleis. Ik bezoek eerst de tuinen en gebouwen van Generalife. Dit was het zomerpaleis van de Nazridenvorsten. Je vindt hier vooral mooie tuinen, terrassen en patio's. Vooral de Patio de la Acequia (binnenplaats van het kanaal) en de Salon Regio (Koninklijke Kamer) in het Generalife-paleis zijn de moeite waard. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
Vervolgens bezoek ik het Palacio de Carlos V, een paleis in Italiaanse Renaissance stijl, waar zich enkele musea bevinden die ik in 2013 bezocht en nu maar oversla. Op het Plaza de los Aljibes (het plein van de waterreservoirs) lunch ik en wacht tot ik om half één de Palacios Nazaríes (Nazridenpaleizen) in mag. Er zijn drie paleizen. Aan het begin kom je in Palacio de Mexuar. Dit gebouw uit 1365 diende voor de rechtspraak, maar werd later een kapel. Het tweede paleis is het Palacio de Comares, waar de sultan gasten ontving. Heel bekend van foto's is hier de Patio de Arrayanes, met een vijver en mooi stucwerk in de gevels. De grote Salon de Embajadores heeft een prachtig plafond en eveneens mooi stucwerk. Het derde paleis is het Palacio de los Leones. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
Het Palacio de los Leones (Paleis van de leeuwen) was het privéverblijf van de sultan. Het paleis dankt zijn naam aan een binnenplaats met een fontein met 12 leeuwen. De zalen rond de binnenplaats zijn ook erg mooi, zeker de Sala de los Abencerrajes en de Sala de los Reyes vind ik prachtig. Ondanks het lugubere verhaal van de Sala de los Abencerrajes (de zaal is vernoemd naar 36 ridders van een belangrijke moslimfamilie die hier vermoord werden), heeft deze zaal echt een verbluffend en spectaculair mooi gedetailleerd stucplafond. Meer foto's staan in mijn reisverslag van 2013. Zeker is dat de Nazridenpaleizen nu nog even indrukwekkend waren als toen! | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
Na verlaten van de Nazridenpaleizen bezoek ik natuurlijk ook het Alcazaba, het fort van Alhambra, niet helemaal intact, maar nog steeds heel mooi. Dit is het oudste deel van het Alhambra en gaat terug tot de 9e eeuw. Het grootste deel van het complex werd later gebouwd door Mohammed I. Vanaf de torens van het Alcazaba heb je vaak mooi zicht, het was vandaag helaas iets minder. Na mijn bezoek dwaal ik nog wat rond door de tuinen. Om 4 uur worden we opgehaald door Mick om terug te gaan naar Canillas de Albaida. Voor het diner heeft Mick een goed restaurant voor ons gereserveerd in Archez: Venta el Curro. | ||||
 |
 |
 |
||
donderdag 31 maart 2022: El Caminito del Rey Een van de meest bijzondere bergpaden ter wereld is de wandeling door de kloof El Chorro, zo'n 50 km van Malaga. Het pad El Caminito del Rey loopt door de kloof die is uitgesleten door de Rio Guadalhorce en is op soms wel 100 meter hoogte tegen de hellingen van de rotsen aangebracht. De weg werd gebruikt bij de aanleg van de stuwdam Conde del Guadalhorce en vervolgens in 1921 door koning Alfons XIII gebruikt toen hij de dam inhuldigde. Sindsdien is dit het weggetje van de koning, El Caminito del Rey. Tot 2015 was dit het gevaarlijkste wandelpad van Europa, maar na een grondige renovatie is de route weer veilig. Het pad zelf is niet alleen spectaculair, hij loopt ook door prachtige natuur. Vandaag gaan we deze koninklijke weg lopen. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
We vertrekken al vroeg, om 7 uur. Dat heeft te maken met het tijdslot van onze tickets. Toegang tot El De Caminito del Rey is beperkt en populair, dus je moet vooraf een tijd reserveren, wat de agent van Djoser voor ons heeft gedaan. Het is nog een eindje lopen naar de noord-ingang bij Ardales, want met de busjes kunnen we niet dichtbij komen. We moeten onder andere door een smalle tunnel. De totale route is 7.5 km: je loopt 2 km naar het controle punt. Vanaf het controlepunt, waar we helmen krijgen, volgen 3.5 kilometer voor het echte werk. Aan het einde volgt nog 2 kilometer vlak pad. De route door de kloof bestaat uit twee delen steile rotswanden met daartussen een breder stuk. De route wordt pas echt spectaculair in het tweede stuk als we meer dan 100 meter hoog boven het water van de Rio Guadalhorce langs de hoge steile wanden van de kloof wandelen. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
De natuur is prachtig hier in de omgeving van El Caminito del Rey, niet voor niets is dit beschermd natuurgebied. Ondanks wat regen is de kloof geweldig mooi! Aan het einde van de mooie wandeling komen we bij El Chorro, het is dan al bijna twaalf uur. Hier is een treinstation, er gaan bussen terug naar het beginpunt en er is een restaurant waar we lunchen. Hier wachten ook Mick en Gustavo met de busjes. Om half twee rijden we terug naar Canillas de Albaida, waar we rond half vier aankomen en nog wat gaan drinken om na te proosten en de eigenaresse van een bar blij te maken. (De dorpen hier in de bergen zijn niet heel toeristisch, zeker niet tijdens deze coronaperiode, en de toch al vriendelijke dorpelingen zijn duidelijk blij met onze komst en uitgaven.). | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| < Vorige | Pagina: [1] [2] [3] | |
| Beginpagina Andalusië |