Let op: alle foto's in dit reisverslag zijn te vergroten door op de foto te klikken

21 augustus: Eindhoven - Belgrado   Mijn reis naar Belgrado begint in Eindhoven. Om 14:40u hoort mijn vlucht met Wizz Air te vertrekken, maar dat wordt wat later. Aan het begin van de avond kom ik aan op het vliegveld van Belgrado. Daar koop ik een kaartje voor de taxi naar het centrum (het taxi-systeem naar het centrum is gereguleerd met vaste tarieven). Onderweg zie ik al direct de verschillende kanten van de stad. In de buitenwijken staan de typisch communistische flatblokken en ziet alles er armoediger uit dan in het centrum waar moderne en historische gebouwen elkaar af wisselen. Om half zeven arriveer ik bij Hotel Opera, een heel goed hotel op een geweldige locatie net achter het Republike Trg, het belangrijkste en ook meest levendige plein in het centrum van Belgrado. Wat later vertrek ik voor een eerste kennismaking met Belgrado. Wat mij direct opvalt is de levendigheid rond de belangrijkste hoofdstraat Kneza Mihaila. Het centrum van Belgrado is erg levendig, men leeft hier op straat en flaneert door de winkelstraten. De stad straalt een levendigheid, sfeer uit!

 

22 augustus: Belgrado en Zemun   Om half negen verlaat ik mijn hotel voor een rondje Belgrado, te beginnen met het twee paleizen uit de tijd dat Servië een koninkrijk was. Het zijn het Oude Paleis (Stari Dvor), gebouwd in 1883 voor de eerste koning Milan Obrenovic en nu stadhuis, en het Nieuwe Paleis (Novo Dvor) gebouwd in 1920 en nu de zetel van de president van Servië. Tegenover het Oude Paleis staat het Parlement met veel spandoeken die laten zien dat de acties van de NAVO in 1999 nog niet vergeten zijn.
Een eindje verder ligt een groot park, het Tašmadan Park, zo'n park waar overal mensen zitten te relaxen. Naast het park staat de Servisch-orthodoxe kerk van St. Mark (St. Marko?). Deze werd afgebouwd in 1939 en door de oorlog daarna werd het interieur nooit afgemaakt, al lijkt men daar tijdens mijn bezoek wel mee bezig. De iconostase werd hierheen gebracht van elders. Deze kerk was de grootste kerk van Belgrado totdat de Tempel van St. Sava werd gebouwd, mijn volgende bestemming.
De Tempel van St. Sava is een van de grootste orthodoxe kerken ter wereld. Met de bouw ervan werd al in 1935 begonnen, maar de buitenzijde werd pas in 2003 voltooid en van binnen is de kerk nog lang niet af. Sint Sava (1174-1236) was een van de meest belangrijkste personen in de geschiedenis van Servië, is de beschermheilige van de Serviërs en stichter van de Servisch-orthodoxe kerk. De kerk is gebouwd op de plaats waar zijn overblijfselen gedacht worden te liggen. Rond de enorme kerk ligt een park en een kleinere kerk die werd voltooid in 1935. Van de Tempel van St. Sava loop ik via het centrum weer terug naar mijn hotel, waar ik om half elf heb ik afgesproken met een vriend (en collega) die deze week ook in Belgrado is en enthousiast is mij iets van zijn stad te laten zien.
We lopen naar Zeleni Venac en nemen daar de bus naar Zemun. Zemun was tot 1934 een apart stadje aan de overzijde van de Sava-rivier en behoorde nog net tot het Habsburgse rijk. Nu is het een wijk van Belgrado, maar het heeft nog wel een beetje de sfeer van een charmant stadje rond de heuvel Gardos aan de oever van de Donau. Met de bus rijden we naar de hoofdstaat van Zemun en lopen dan verder door de smalle bijna verlaten straatjes die oplopen naar de Gardoš-heuvel.
Op de top van de Gardoš-heuvel staat de toren van Sibinjanin Janko ook wel de Milleniumtoren genoemd. Deze toren kun je in en dan heb je een geweldig uitzicht over Zemun en een stukje van Belgrado en natuurlijk over de Donau. De Sava-rivier is net niet te zien door de bomen van het eiland Veliko ratno ostrvo (In Engels: Great War Island), dat precies ligt op de plaats waar de Sava in de Donau uitkomt. Aan de voet van de Milleniumtoren drinken we een koffie waarbij we ook weer mooi uitzicht hebben over Zemun en daarna dalen we af naar het waterfront. We passeren de Nicolaaskerk en hebben dan een bijzonder goede lunch (forel) op het terras aan de Donau van het bekende visrestaurant Saran.
Na de lunch nemen we een taxi terug naar het centrum van Belgrado en laten we ons afzetten bij het Oude Paleis. Daar vandaan lopen we langs Hotel Moskva en Trg Republike, het centrale plein van Belgrado, richting de Donau-oever en passeren onder andere de villa waar prinses Ljubica woonde en de orthodoxe kathedraal gewijd aan de aartsengel Michael. Dit is een van de belangrijkste kerken van het land. Er stonden hier al eerder kerken, maar het huidige gebouw werd gebouwd in 1841. Het interieur van de kerk is indrukwekkend met een mooie iconostase en prachtige muur- en plafondschilderingen. Iets verder op staat de Patriarsija (paleis van de patriarch, een museum) en het art-deco gebouw van de Franse ambassade.
We komen nu bij de oever van de Donau, aan de voet van de heuvel waarop het fort van Belgrado, Kalemegdan, staat. Hier klimmen we omhoog om op de muren van Kalemegdan het uitzicht te bekijken. We hebben nu geen tijd om Kalemegdan te bewonderen; dat zal ik de volgende ochtend alleen doen. In plaats daarvan lopen we naar een zijstraat van de Kneza Mihaila, waar we hebben afgesproken met een Servische vriendin en haar dochter, ook deze week uit Nederland even terug in Belgrado. We drinken wat op een terrasje en lopen daarna door de wat statige maar hippe wijk Dorcol, bekend terrein voor mijn vrienden die hier aan de universiteit studeerden. Als laatste bezoeken we Skadarlija, de populaire boheems aandoende wijk uit de 19e eeuw rond de straat Skadarska. Dit is een heel levendige wijk met veel sfeer en vooral veel kafana's (Servisch café's), restaurants en straatartiesten. We eten hier met live-muziek uitgebreid, traditioneel en vooral heel lekker bij restaurant Tri Sesira, wat een van de beste restaurants van Belgrado zou zijn. Het is in elk geval heel goed!

 

< Vorige	Pagina: [1]  [2]  [3]	Volgende >
	Beginpagina Belgrado en Novi Sad