| REISVERSLAG KAAPVERDISCHE EILANDEN 2018 Verslag van een rondreis door Kaapverdië, deel 5: Sal |
maandag 12 november 2018 We hebben nog een dag te gaan tot onze vlucht vanaf het eiland Sal vertrekt naar Lissabon. Met de ferry van 9 uur vanaf Porto Novo varen we naar Mindelo op Sao Vicente. Daar staat een busje te wachten dat ons naar de luchthaven brengt voor een vlucht naar Aeroporto International Amilcar Cabral op het eiland Sal. Bij aankomst op Sal is het alsof we in een ander land terecht komen, zo groot is de tegenstelling. Tot dusver was Kaapverdië nauwelijks toeristisch te noemen, maar hier op Sal heerst het type massatoerisme waar de Djoser reiziger helemaal niets van moet hebben. Op het vliegveld staan enorme Boeings van TUI en hostessen staan te wachten om de honderden toeristen de tientallen oranje TUI-bussen te wijzen die hen naar hun all-in resorts aan het strand brengen. | |||||
 |
 |
 |
 |
 |
|
Sal is het noordoostelijkste eiland van Kaapverdië en ook een van de oudste. Het eiland is ontstaan door vulkaanuitbarstingen maar erosie heeft er voor gezorgd dat het eiland nu nagenoeg vlak is. Het eiland heeft veel zand, overgewaaid uit de Sahara en daaraan dankt het zijn bekendheid voor strandtoerisme. Zijn naam dankt Sal aan zoutpannen op het eiland. In de 19e eeuw vond er dan ook zoutwinning plaats. Er groeit nauwelijks iets op Sal en het binnenland is dor. Het is een eiland waar we alleen terecht komen vanwege de vlucht terug, al is het interessant om een indruk te hebben van een andere kant van Kaapverdië. Hoewel er eigenlijk geen programma was op Sal, heeft Sander gelukkig toch zijn best gedaan wat te regelen: een excursie over het eiland en naar de zoutmijn van Salinas de Pedro de Lume. De meesten hebben daar net als ik voor gekozen. Met een busje rijden we eerst naar restaurant Nortenhah voor een lunch. Daarna rijden we naar Pedra de Lume. | |||||
 |
 |
 |
 |
 |
|
Bij Pedra de Lume is een oude vulkaankrater, waarvan de bodem drie meter onder zeeniveau ligt, waardoor het zeewater naar binnendringt en verdampt. Dat zorgt voor zoutpannen. In de 19e eeuw werden hier duizenden tonnen zout gewonnen, maar nu nog maar op heel kleine schaal. Als toerist kun je de zoutpan bezoeken en zwemmen in het pekelmeer. Door een tunnel in de wand komen we in de krater, waarna we de witte vierkanten en het zoutmeer kunnen zien liggen. We maken een wandeling in de krater. Daarna rijden we langs Pedra de Lume naar Shark Bay in de hoop haaien te zien, maar zoveel geluk hebben we niet. Daarna rijden we naar Santa Maria, waar we voor de groep drie kamers hebben in Hotel Pontao. Ook dit heeft Sander extra geregeld en het is fijn dat we kunnen douchen en omkleden. We kunnen er ook eten en wat drinken. Om half elf vertrekken we naar het vliegveld. De rit naar het vliegveld vult Sander volledig met een afscheidsspeech. | |||||
 |
 |
 |
 |
 |
|
dinsdag 13 november 2018 Om 1 uur in de nacht vertrekt onze vlucht met TAP naar Portugal. In Lissabon is het ondanks het vroege tijdstip extreem druk bij douane en security en het kost meer dan een uur daar doorheen te komen. We hebben echter bijna drie uur overstaptijd, dus dat is geen probleem, afgezien van het feit dat het niet lekker is om halfgaar een uur in een rij te staan. De vlucht naar Amsterdam vertrekt op tijd en rond de middag komen we aan op Schiphol. Het was een mooie reis. |
| < Vorige | Pagina: [1] [2] [3] [4] [5] | |
| Beginpagina Kaapverdische eilanden |