Dinsdag 5 augustus: Amsterdam - Funchal - Santana
Op dinsdagmiddag 5 augustus om kwart voor vier vertrekt onze groep met een Transavia vlucht naar Madeira. Dat betekent dat we in het begin van de avond op het vliegveld van Funchal aankomen. Daar ontmoet ik de groep en de reisbegeleider en vervolgens worden we naar Santana gebracht. Daar zijn we nog op tijd voor het diner in het restaurant bij ons Hotel O Colmo. Ik ga gelijk voor een specialiteit van Madeira: espada. Als we het eten en drinken besteld hebben, geeft reisbegeleider Sytze Jan een inleiding op het programma voor de komende dagen en op Madeira. Madeira is een klein eiland (740 vierkante kilometer) ver weg van het vasteland van Portugal waar het bij hoort. Het dichtstbijzijnde land is dat van de Canarische eilanden op zo'n 400 kilometer. Net als de Canarische eilanden is Madeira gevormd als top van een uitgebarsten onderzeese vulkaan. Daardoor is het eiland heel vruchtbaar en dus groen met veel bloemen waaraan Madeira zijn bijnaam van bloemeneiland dankt.
Voor de eerste wandeling reizen we met een bus naar een uithoek in het oosten van Madeira, naar het schiereiland São Lourenço. Dit is een van de weinige gebieden die niet groen zijn op Madeira. Het is een wat dor rotsachtig gebied met steile kliffen en aan beide zijden de Atlantische Oceaan. We maken hier een wandeling heen en terug met een lus in het midden over een klifpad, de PR8. Als we beginnen is het nog bewolkt en een beetje mistig, maar dat verandert al redelijk snel. We krijgen dan prachtige uitzichten op een blauwe zee die tegen de rotsen beukt bij bijvoorbeeld de Miradouro de São Lourenço. Vanaf de bar Casa do Sardinha lopen we met een deel van de groep nog verder naar de Morro do Furado waar je bij de Miradouro Ponta do Furado mooi zicht hebt op nog een paar eilandjes. De beklimming maar vooral de afdaling terug is best lastig en de staalkabel langs het pad die ooit geholpen moet hebben is nu eigenlijk niet meer beet te pakken door gemene uitsteeksels. Bij de bar gebruiken we de lunch die we onderweg vanuit Santana bij een supermarkt hebben gekocht. Daarna lopen we terug naar het beginpunt
Op dinsdagmiddag 5 augustus om kwart voor vier vertrekt onze groep met een Transavia vlucht naar Madeira. Dat betekent dat we in het begin van de avond op het vliegveld van Funchal aankomen. Daar ontmoet ik de groep en de reisbegeleider en vervolgens worden we naar Santana gebracht. Daar zijn we nog op tijd voor het diner in het restaurant bij ons Hotel O Colmo. Ik ga gelijk voor een specialiteit van Madeira: espada. Als we het eten en drinken besteld hebben, geeft reisbegeleider Sytze Jan een inleiding op het programma voor de komende dagen en op Madeira. Madeira is een klein eiland (740 vierkante kilometer) ver weg van het vasteland van Portugal waar het bij hoort. Het dichtstbijzijnde land is dat van de Canarische eilanden op zo'n 400 kilometer. Net als de Canarische eilanden is Madeira gevormd als top van een uitgebarsten onderzeese vulkaan. Daardoor is het eiland heel vruchtbaar en dus groen met veel bloemen waaraan Madeira zijn bijnaam van bloemeneiland dankt.
Voor de eerste wandeling reizen we met een bus naar een uithoek in het oosten van Madeira, naar het schiereiland São Lourenço. Dit is een van de weinige gebieden die niet groen zijn op Madeira. Het is een wat dor rotsachtig gebied met steile kliffen en aan beide zijden de Atlantische Oceaan. We maken hier een wandeling heen en terug met een lus in het midden over een klifpad, de PR8. Als we beginnen is het nog bewolkt en een beetje mistig, maar dat verandert al redelijk snel. We krijgen dan prachtige uitzichten op een blauwe zee die tegen de rotsen beukt bij bijvoorbeeld de Miradouro de São Lourenço. Vanaf de bar Casa do Sardinha lopen we met een deel van de groep nog verder naar de Morro do Furado waar je bij de Miradouro Ponta do Furado mooi zicht hebt op nog een paar eilandjes. De beklimming maar vooral de afdaling terug is best lastig en de staalkabel langs het pad die ooit geholpen moet hebben is nu eigenlijk niet meer beet te pakken door gemene uitsteeksels. Bij de bar gebruiken we de lunch die we onderweg vanuit Santana bij een supermarkt hebben gekocht. Daarna lopen we terug naar het beginpunt
Woensdagmiddag 6 augustus: Wandeling deel Pico Ruivo
De hoogste berg van Madeira is de Pico Ruivo (Rode Top) met zijn 1862 meter hoogte. Met onze bus rijden we naar de parkeerplaats Achada do Teixera over een weg met bijna beide kanten prachtige hortensia's en Spaanse lelies. Vanaf de parkeerplaats lopen we dan over een goed pad naar de top van de Pico Ruivo. Vroeger maakte Djoser hier een dagwandeling via de Pico do Areira, waar de wandeling van vandaag het laatste stuk van was, maar na bosbranden in voorgaande jaren is het pad nog niet opengegaan en is heen en weer naar de top de enige mogelijkheid. Dat maakt de wandeling er zeker niet minder mooi op. We hebben prachtig uitzicht over het groene Madeira met op afstand altijd de felblauwe zee. Ondanks dat de wandeling niet steil omhoog gaat, is het zweten, want de zon schijnt gelukkig volop. We kunnen ook nog goed de restanten van bosbranden zien, want daar geeft het zwart gebladerde hout nog een wat sombere indruk. Op de top hebben we helemaal geweldig uitzicht want dan zie je zo ongeveer het hele eiland. Na de afdaling rijden we terug naar ons hotel. Daar neem ik nog even de tijd om in het centrum enkele van de Casas Tipicas te bekijken: traditionele driehoekige huisjes met veel kleur en met rieten daken, waar Santana bekend om staat. Daarna is het eindelijk tijd voor een biertje op het terras van Hotel O Colmo.
De hoogste berg van Madeira is de Pico Ruivo (Rode Top) met zijn 1862 meter hoogte. Met onze bus rijden we naar de parkeerplaats Achada do Teixera over een weg met bijna beide kanten prachtige hortensia's en Spaanse lelies. Vanaf de parkeerplaats lopen we dan over een goed pad naar de top van de Pico Ruivo. Vroeger maakte Djoser hier een dagwandeling via de Pico do Areira, waar de wandeling van vandaag het laatste stuk van was, maar na bosbranden in voorgaande jaren is het pad nog niet opengegaan en is heen en weer naar de top de enige mogelijkheid. Dat maakt de wandeling er zeker niet minder mooi op. We hebben prachtig uitzicht over het groene Madeira met op afstand altijd de felblauwe zee. Ondanks dat de wandeling niet steil omhoog gaat, is het zweten, want de zon schijnt gelukkig volop. We kunnen ook nog goed de restanten van bosbranden zien, want daar geeft het zwart gebladerde hout nog een wat sombere indruk. Op de top hebben we helemaal geweldig uitzicht want dan zie je zo ongeveer het hele eiland. Na de afdaling rijden we terug naar ons hotel. Daar neem ik nog even de tijd om in het centrum enkele van de Casas Tipicas te bekijken: traditionele driehoekige huisjes met veel kleur en met rieten daken, waar Santana bekend om staat. Daarna is het eindelijk tijd voor een biertje op het terras van Hotel O Colmo.
Donderdag 7 augustus: Levadawandeling Queimadas naar Ilha - Ponta do Sol
Vandaag reizen we door naar de kustplaats Pontado Sol. Onderweg zullen voor het eerst een van de levadawandelingen maken waar Madeira zo bekend om staat. De bus brengt ons naar Queimadas waar onze wandeling begint over de Levada do Caldeirao Verde (ofwel Groene Ketel) op zo'n 900 meter hoogte. Deze wandeling loopt door het Parque Florestal das Queimadas in het hart van het Laurissilva-woud, dat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. We lopen over smalle paden door prachtig bos langs een irrigatiekanaal en een soms steile helling. Er staat overigens wel overal een hek langs de afgronden. Soms hebben we tegenliggers, dat geeft dan aparte situaties waar mensen helemaal tegen de heling meten hangen om op het smalle pad te kunnen passeren. We lopen ook door een aantal tunnels. Gelukkig zijn we voorbereid en hebben we hoofdlampen of zaklantaarns want je moet goed opletten om niet het hoofd te stoten of in grote plassen te stappen. Dat maakt het avontuurlijk. Verder is het een prachtige wandeling: de natuur is heel mooi en af en toe hebben we echt spectaculaire uitzichten over diepe en mooie groene dalen. Bij een mooie waterval lunchen we. Daarna gaat de wandeling het eerste deel via dezelfde weg terug, maar halverwege slaan we naar een pad naar Ilha. We lopen dan niet meer langs water, maar door bos en soms heel avontuurlijke holle wegen waarbij het bijna lijkt of we ondergronds gaan.
Vandaag reizen we door naar de kustplaats Pontado Sol. Onderweg zullen voor het eerst een van de levadawandelingen maken waar Madeira zo bekend om staat. De bus brengt ons naar Queimadas waar onze wandeling begint over de Levada do Caldeirao Verde (ofwel Groene Ketel) op zo'n 900 meter hoogte. Deze wandeling loopt door het Parque Florestal das Queimadas in het hart van het Laurissilva-woud, dat sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. We lopen over smalle paden door prachtig bos langs een irrigatiekanaal en een soms steile helling. Er staat overigens wel overal een hek langs de afgronden. Soms hebben we tegenliggers, dat geeft dan aparte situaties waar mensen helemaal tegen de heling meten hangen om op het smalle pad te kunnen passeren. We lopen ook door een aantal tunnels. Gelukkig zijn we voorbereid en hebben we hoofdlampen of zaklantaarns want je moet goed opletten om niet het hoofd te stoten of in grote plassen te stappen. Dat maakt het avontuurlijk. Verder is het een prachtige wandeling: de natuur is heel mooi en af en toe hebben we echt spectaculaire uitzichten over diepe en mooie groene dalen. Bij een mooie waterval lunchen we. Daarna gaat de wandeling het eerste deel via dezelfde weg terug, maar halverwege slaan we naar een pad naar Ilha. We lopen dan niet meer langs water, maar door bos en soms heel avontuurlijke holle wegen waarbij het bijna lijkt of we ondergronds gaan.
Bij Ilha worden we opgehaald en vervolgens naar ons hotel in Ponta do Sol gebracht, wat aan de andere kant van het eiland ligt, dus het is een uurtje rijden. Het kustplaatsje Ponta do Sol met maar iets van 8200 inwoners ligt heel mooi tussen hoge rotsen en zou de meeste zonuren van Madeira hebben (Vanmiddag merken we dat nog niet.). Het hotel ligt aan de boulevard aan het begin en eind steile rotsen, een rotsstrand en met natuurlijk wat strandtentjes waar je goed wat kunt drinken. Enkele reisgenoten wagen zich in de oceaan, maar het lijkt op dit moment niet zo aantrekkelijk. We eten 's avonds in het hotel waar de lokale dansgroep een optreden komt geven.
