Parijs (september 2008)


Deel 1: Arc de Triomphe, Montmartre en Louvre

Op 3 september om half acht in de ochtend vertrok ik met de Thalys vanuit Rotterdam. Om naar Parijs te gaan, is zo'n Thalys natuurlijk veel gemakkelijker en sneller dan het vliegtuig. Zonder inchecktijden reis je in ongeveer drieënhalf uur van Rotterdam naar Gare du Nord in het hart van Parijs. Gare du Nord is wanneer je hier voor het eerst aan komt een enorm doolhof, maar met een beetje puzzelen lukte het wel de metro te vinden richting mijn hotel Résidence Alhambra, waar ik mijn bagage kon achterlaten. Al in Nederland had ik een "Paris Visite" kaart gekocht, goed voor vijf dagen onbeperkt openbaar vervoer in Parijs, dus een kaartje kopen was niet meer nodig. Rond 12 uur was ik dan ook klaar om de stad te gaan verkennen. Van tevoren had ik een grove planning gemaakt voor mijn hele bezoek en ondanks dat het helaas een beetje regenachtig was, besloot ik me daar maar aan te houden. Dat betekende dat ik allereerst de metro nam richting de Arc de Triomphe en de Champs Elysées. Het metrosysteem in Parijs is vergelijkbaar met dat in Londen en heel overzichtelijk. Je kunt bijna overal dichtbij komen met de metro.
Arc de Triomphe - centrumzijde Decoraties Arc de Triomphe Arc de Triomphe - achterkant Generaals van Napoleon Arc de Triomphe
De Arc de Triomphe staat midden op het enorme Place de Gaulle, een mega-rotonde waarop wel twaalf avenues op uit komen, waarvan de bekendste de Champs-Elysées is. Met de bouw van de Arc de Triomphe werd al in 1806 in opdracht van Napoleon begonnen, maar de bouw duurde tot 1836. Deze enorme triomfboog is zo'n 50 meter hoog en 45 meter breed. Dit oorlogsmonument heeft heel mooi beeldhouwwerk. In de reliëfs zijn de belangrijkste overwinningen van Napoleon afgebeeld. Ook onder het monument herinnert alles aan de veldslagen van Napoleon en zijn de namen te zien van 558 generaals (zie 4e en 5e foto boven), sommigen onderstreept als de betreffende generaals stierven op het slagveld. Onder de boog is nu het Graf van de Onbekende Soldaat. Het is mogelijk de Arc de Triomphe te beklimmen en dit deed ik dan ook uiteraard. Ik had een Paris Museum Card voor 4 dagen en dat is echt ideaal: ook hier kun je direct doorlopen zonder in de rij te hoeven staan. Via een lange wenteltrap kom je op de bovenzijde van de triomfboog en daarmee had ik zo aan het begin van mijn stedenreis Parijs al direct een goed beeld over de stad die ik zou gaan ontdekken, met bijvoorbeeld de Eiffeltoren en het volgende punt op mijn programma: Montmartre en de Sacré-Coeur die boven de stad uit troont vanaf de hoogste heuvel van Parijs. Van boven is ook heel mooi te zien hoe de triomfboog een soort ster vormt waar vandaan 12 avenues uitwaaieren over de stad Parijs.
Uitzicht op Champs Elysees vanaf Arc de Tromphe Uitzicht vanaf de Arc de Triomphe Uitzicht op Sacre Coeur vanaf Arc de Tromphe Uitzicht op La Defense vanaf Arc de Tromphe
Wie aan Parijs denkt, denkt ook al gauw aan de Moulin Rouge (1e foto onder), de bekende nachtclub met de rode molen, waar de can-can werd uitgevonden. Hier begon in mijn reisgids de wandeling door de wijk Montmartre. Montmartre is waarschijnlijk de gezelligste wijk van Parijs. In dit voormalige dorp woonden vroeger de kunstenaars van Parijs. Nog steeds doet deze wijk dorps aan. Mijn stadswandeling voerde van de Moulin Rouge allereerst naar de Cimetière de Montmartre, een begraafplaats waar veel beroemde kunstenaars en schrijvers begraven liggen, waaronder Hector Berlioz, componist van geweldige muziek zoals de Symphonie Fantastique en de opera La Damnation de Faust. Verder lopend door onder andere het voormalige boerenlaantje Rue Abreuvoir kwam ik in het Parc de la Turlure. Vanuit dit park heb je een mooi uitzicht op een wat minder bekende kant van de Sacré-Coeur (6e en 7e foto onder), de massief witte basiliek die vanuit heel Parijs te zien is.
Moulin Rouge Cimetiere de Montmartre Moulin de la Galette Rue Abreuvoir Doorkijkje Montmartre Achterzijde Sacre Coeur Sacre Coeur vanuit Parc de la Turlure
De enorme witte basiliek Sacré-Coeur werd in 1876 gebouwd en in 1919 gewijd aan het heilige hart van Jezus. De Sacré-Coeur doet met zijn vijf  koepels, een grote centrale koepel omringd door vier kleinere koepels, oosters aan. De bouwstijl ligt tussen Romaans en Byzantijns in. Voor de basiliek loopt een grote trap met 237 brede treden waarover veel toeristen dagelijks arriveren bij de kerk vanaf het lagere deel van Montmartre. Boven aan die trap heb je al een fantastisch uitzicht over Parijs. Via de zijkant van de kerk kun je de koepel (Dome) van de Sacré-Coeur beklimmen voor een nog beter uitzicht. Achter de Sacré-Coeur staat de 84 meter hoge klokkentoren (zie 7e foto boven). Deze bevat de beroemde, meer dan 19 ton wegende klok Savoyarde, één van de grootste klokken ter wereld.
Uitzicht voor de Sacre Coeur Terrassen voor de Sacre Coeur Trappen van de Sacre Coeur Gevel Sacre Coeur
Uiteraard bezocht ik de kerk van binnen, waar in het dak van de koepel een indrukkwekkend groot mozaïek te zien is, en beklom daarna de Dome de Sacré-Coeur. Via een vrij smalle wenteltrap met heel veel treden kom je op de rand van de koepel en heb je een nog beter uitzicht over Parijs dan voor de basiliek. Op de onderstaande foto's is daar iets van te zien. De eerste foto onder laat het stukje Montmartre met het Parc de la Turlure zien, waar ik eerder door hen liep. Op de vijfde foto is de Eiffeltoren te zien, die ik de volgende ochtend wilde bezoeken. Bij de afdaling van de koepel ga je via een andere smalle trap en deze komt uit in de Crypte onder de Sacré-Coeur, waar enkele kapellen te zien zijn.
Uitzicht op Parc Turlure Uitzicht vanaf Dome Sacre Coeur Uitzicht vanaf voorzijde koepel Sacre-Coeur Uitzicht op Eiffeltoren vanaf Sacre Coeur Vanuit de Dome van de Sacre Coeur
Na mijn bezoek aan de Sacré-Coeur vervolgde ik mijn rondwandeling door Montmartre. Dichtbij de Sacré-Coeur ligt het meer toeristische gedeelte van Montmartre, veel kleuriger (en commerciëler) dan tijdens het eerste gedeelte. Door de mooi geschilderde gevels en vele (pseudo-) kunstenaars is het een gezellige locatie waar veel toeristen komen en daar wordt goed gebruik van gemaakt. Dat laatste is met name het geval rond Place du Tertre (foto's onder). Hier worden overal "crepes" verkocht en kun je je portret laten schilderen door de vele straatschilders.
Typisch straatje Montmartre Winkel in Montmartre Straatje in Montmartre Place de la Terre Straatschilder in Montmartre
Wanneer je via Place du Tertre en Rue Norving verder naar beneden loopt, de heuvel af waarop Montmartre en de Sacré-Coeur liggen, kom je langs nog meer gezellige straatjes en pleintjes. Via deze omweg kwam ik bij Place St. Piere waar je onderaan de trappen naar de Sacré-Coeur staat en dus een fantastisch gezicht hebt op de basiliek. Ik had zelfs het geluk dat de zon hier even wilde doorbreken, waardoor het witte monument zich op zijn best toonde. Het was een klein eindje lopen door drukke winkelstraten naar metrostation Blanche, waar ik de metro nam richting één van de hoogtepunten van mijn bezoek: het prachtige Musée du Louvre.
Restaurant Place de la Terre Cafe in Montmartre Sacre Coeur Sacre Coeur in het zonlicht Winkelstraat in Montmartre
Het beroemdste museum van Parijs en het grootste museum ter wereld is gevestigd in een voormalig paleis dat zich weer heeft ontwikkeld uit een 12e eeuwse vesting. In het museum zelf zijn nog de middeleeuwse fundamenten te zien (3e foto onder). In 1793 werd het Louvre paleis een museum, al werd pas in 1981 besloten het hele enorme gebouw als museum in te richten. (Daarvoor zat ook het ministerie van Financiën hier.) Een bijzonder en gedurfde latere toevoeging is de glazen piramide die wat mij betreft juist heel mooi past bij de gebouwen eromheen. Ik arriveerde rond vijf uur bij het Louvre. Dat lijkt laat, maar ik had gelezen dat op woensdag het Louvre een avondopening heeft en dat het dan veel rustiger is. Dat klopt inderdaad: ik kon zonder mensenmassa's bij hoogtepunten als Mona Lisa en de Venus van Milo komen. Bovendien maak je op deze manier efficiënter gebruik van de tijd. Gewapend met een audiotour (zeker aan te bevelen) ging ik op weg om de schatten van het Louvre te ontdekken. Uiteraard begon ik met de afdeling Egyptische Oudheden, want wie mijn andere reisverslagen heeft gelezen, weet dat de Egyptisch Oudheid mij bijzonder interesseert. Op onderstaande foto's zijn enkele voorwerpen van de afdeling Egyptische Oudheden te zien. Met name het meterslange Egyptisch dodenschrift (5e foto) is uniek.
Glazen piramide Musée du Louvre Egyptische Sfinx Overblijfselen koninklijk kasteel Louvre Egyptische sarcofagen Egyptisch dodenschrift
Behalve de afdeling Egyptische Oudheden bezocht ik diverse andere afdelingen in het Louvre, zoals de afdeling met voorwerpen uit de Griekse Oudheid en de afdeling met Hollandse schilderkunst met onder andere veel Rubens, maar ook met Vermeer (5e foto onder). Natuurlijk bezocht ik ook de hoogtepunten van het museum zoals de Venus van Milo (1e foto onder). Dit beeld van de godin Venus dateert uit de 2e eeuw v Chr. en werd gevonden op het eiland Milo. Het beeld werd kenmerkend voor de Griekse opvatting van vrouwelijke schoonheid. De tweede foto onder laat de Grande Galerie zien, een enorme galerij vol met prachtige schilderijen. In het boek de Da Vinci Code wordt in deze galerij het lijk van conservator Jacques Saunière gevonden, dichtbij de zijzaal (4e foto) met de beroemde Mona Lisa. Dit schilderij van Leonardo da Vinci van de dame met de mysterieuze glimlach is waarschijnlijk het meest bekende voorwerp in het Louvre. Dankzij de rust in het museum kon ik eenvoudig doorlopen en deze beroemde dame van dichtbij bekijken. Om ongeveer half tien verliet ik het museum om dat ik moe was na vier uur lopen door dit enorme museum met zijn lange gangen en toen had ik nog maar een klein gedeelte van de prachtige collectie gezien.
Venus van Milo Grande Galerie Mona Lisa Zaal met Mona Lisa Kantkloster van Vermeer Museum Louvre

 

< Terug naar de index             Deel 2 >