REISVERSLAG Tunesië 2009

Verslag van een rondreis door Tunesië. Deel 3: Kairouan, Sbeïtla

 

De weg naar Kairouan

Aan het begin van de middag stappen we op de bus om van El Kef naar Kairouan te rijden, waar we aan het einde van de middag aankomen. Onderweg maken we natuurlijk nog een aantal fotostops, bijvoorbeeld op een plaats waar we een mooi uitzicht hebben over de groene landbouwgronden van Tunesië met heel veel olijfbomen. In de buurt van Kairouan verandert dat, want Kairouan ligt op de rand van een groot steppegebied. De stad Kairouan werd gesticht in 670 op puur strategische gronden: op de handelsroutes maar niet te dicht bij de zee waar vandaan de vijanden kwamen, zoals Carthago had bewezen. De naam Kairouan komt van "Qayrawan", dat karavanserai (overnachtingsplek voor karavanen) betekent. Nog steeds is Kairouan een belangrijke handelsstad, met name voor tapijten, maar Kairouan is in het bijzonder een religieus centrum. Het behoort met Mekka, Medina en Jeruzalem tot de belangrijkste steden van de islam. Zeven bedevaarten naar Kairouan en de Grote Moskee tellen net zo zwaar als een Hadj naar Mekka. Kairouan is ook een heel mooie stad en de medina is schilderachtig zoals we de volgende dag zullen zien.

ezeltje_small.jpg tunesischlandschapmetcactussen_small.jpg cactus_small.jpg
 

Grote Moskee van Kairouan

Op de ochtend van deze 13e mei bezoeken we eerst de waterbassins van de Aghlabieden die vanaf de 10e eeuw de stad van water voorzien. Daarna gaan we door naar de Grote Moskee. Deze wordt ook wel de Sido Okba Moskee genoemd naar de Arabische generaal Uqba ibn Nafi die Kairouan stichtte. De moskee werd net als Kairouan zelf gesticht in 670 en is daarmee de oudste en grootste moskee van noordwest Afrika. De moskee bestaat uit een complex van 195 bij 80 meter dat geheel ommuurd is. Binnen de muren bevindt zich een grote binnenhof (foto 2,6), die gelukkig toegankelijk is voor toeristen mits bedekt gekleed. Onder het binnenhof ligt een bron, voor een moskee noodzakelijk vanwege de verplichte wassing, die in contact zou staan met de heilige bron van Mekka. Via diverse putten op het plein kan water uit deze bron gehaald worden. De gebedszaal mogen we uiteraard niet in, maar we kunnen er wel in kijken (foto 4). Te zien is hoe deze zaal bestaat uit een woud van zuilen en de vloer is bedekt met matten. Tegenover de gebedszaal in het midden van de korte zijde staat de 35 meter hoge minaret (foto 3,6,7). Op het plein van het binnenhof is een zonnewijzer te vinden die de tijden van de gebeden aangeeft (foto 8). 

toelichting_small.jpg grotemoskeekairouan_small.jpg minaretgrotemoskee_small.jpg gebedszaalgrotemoskee_small.jpg ingangvandegebedsruimte_small.jpg
binnenhofgrotemoskee_small.jpg deursidiokbamoskee_small.jpg gebedswijzer_small.jpg
 

Moskee van de Barbier

Eigenlijk veel mooier en eleganter dan de Grote Moskee vond ik persoonlijk de zaouia van Sidi Sahab, beter bekend als de Moskee van de Barbier. Hier ligt het graf van Abou Zama el-Balaoui, sahab (gezel) van de profeet Mohammed en zijn kapper. In zijn graf liggen ook de drie baardharen van de profeet die Sidi Sahab altijd bij zich had. De ingang van de moskee is naast de minaret (foto 1) en met kleurige tegels versierd (foto 2). Vervolgens kom je in een zuilengang die met heel mooi keramiek is versierd (foto 3 en 4). Daarna kom je in de tweede voorhof. Deze heeft een galerij met marmeren zuilen en ook hier weer schitterend gekleurd keramiek. In de hoek achterin (foto 6, onder de witte koepel) bevindt zich de ingang naar het graf van Sidi Sahab. Daar mogen we niet in, maar we mogen wel door de deur naar binnen kijken (foto 7). Vanuit het tweede voorhof kun je doorlopen naar het eerste voorhof. Dit is de plaats waar besnijdenissen en bruiloften gehouden worden. Hier is ook de toegang tot de gebedszaal. Achter de galerijen aan de zijden van de voorhof zijn slaapkamers waar pelgrims en leerlingen van de koranschool kunnen overnachten (foto 8,9).

moskeevandebarbier_small.jpg ingangmoskeevandebarbier_small.jpg halindemoskeevandebarbier_small.jpg keramiek_small.jpg mozaieken_small.jpg
tweedevoorhofmoskeevandebarbier_small.jpg grafvanabuzamaelbalaoui_small.jpg eerstevoorhof_small.jpg eerstevoorhofmoskeevandebarbier_small.jpg plattegrond_small.jpg
 

Oude medina van Kairouan

De medina van Kairouan staat ook Werelderfgoedlijst van UNESCO. In een stadswandeling gaan we ontdekken waarom. De medina van Kairouan meet ongeveer 1 bij 2 kilometer en wordt geheel omgeven door een bakstenen muur met poorten (foto 10). Behalve de Grote Moskee van Oqba, ligt de Moskee van Ibn Khairun, beter bekend als de Moskee van de drie Poorten binnen de medina (foto 3). Hoewel er veel dagjestoeristen van de stranden naar Kairouan (schijnen te) komen, doet de medina toch niet toeristisch aan en worden er nauwelijks souvenirs verkocht. Alles lijkt met name gericht op de eigen bevolking, misschien op enkele winkeltjes in het westelijke gedeelte na. Er zijn veel mooie smalle witte straatjes waar het dagelijks leven gewoon zijn gang lijkt te gaan (foto 1,2,4,5,6 onder), we zien bijvoorbeeld op verschillende plaatsen wevers (foto 5). Het is de mooiste medina die ik in Tunesië heb gezien. De medina van Kairouan werd overigens gebruikt in filmopnames voor de Raiders of the Lost Ark als Cairo (foto 7 is bijvoorbeeld herkenbaar). Na een rondleiding met de gids hebben we verder de hele middag om door de medina te dwalen. Met Monica, Emmy en Bert ga ik eerst wat eten en vervolgens loop ik met Bert door de medina, regelmatig stoppend om relaxed wat muntthee te drinken, want een hele middag is ook wel weer wat veel voor een medina. 's Avonds eten we in een leuk restaurantje achter het hotel en ga ik met Bert, Marianne en Piet naar hotel Splendid, want dat is de enige plaats in de hele stad waar bier of wijn te krijgen is.

steegjekairouan_small.jpg medinavankairouan_small.jpg moskeevandedriepoorten_small.jpg minaretindemedinavankairouan_small.jpg weven_small.jpg
vrouwinwit_small.jpg tapijthandelaar_small.jpg winkeltjesinkairouan_small.jpg kairouan_small.jpg stadspoort_small.jpg
 

Sbeïtla

De volgende dag rijden we naar Sbeïtla, waar we de archeologische gebied bezoeken. De antieke stad van Sufetula (latijns voor Sbeïtla) werd gesticht in de tijd van keizer Vespasianus (69-79) bij een bron waar vier wegen elkaar kruiste, op een heel strategisch punt dus. De stad werd gebouwd volgens een strakke Romeinse structuur met een rooster van rechte straten met tempels en openbare gebouwen op geplande plaatsen zoals goed te zien is op een plattegrond. Sbeïtla (foto 1) geeft daarom een uitstekend voorbeeld van een typische Romeinse stad inclusief badcomplex, fonteinen, theater, tempels, forum en zelfs een stenen olijfpers (foto 2). In de 4e eeuw kwamen daar nog zes christelijke basilieken bij. Het best bewaard gebleven is het gebied rond het forum. De toegang tot het forum wordt gevormd door een monumentale poort, de triomfboog van Antoninus Pius (foto 3). Daarachter ligt het forum (foto 4), een ommuurd plein van zo'n 60 bij 70 meter. Op dit forum stond het Capitool. Deze bestond echter niet zoals gewoonlijk uit een enkele tempel, maar uit drie tempels die met elkaar zijn verbonden. De tempels zijn gewijd aan Juno (links), Jupiter (midden) en Minerva (rechts). De tempel van Juno met zijn voorhal van Corinthische zuilen (foto 5,6) is mooi bewaard gebleven.

sbeitla_small.jpg olijfpers_small.jpg triomfboogvanantoniuspius_small.jpg drietempelsvansbeitla_small.jpg tempelvanjuno_small.jpg
Achter het forum zijn de overblijfselen te zien van een christelijke kerk uit de 5e eeuw waar een doopvont (foto 7) is te zien met nog gave mozaïeken. We zien ook nog enkele andere vroegchristelijke kerken. Het amfitheater (foto 8) wordt nog regelmatig gebruikt bij festivals. Zoals in elke Romeinse stad is ook hier een groot badcomplex (foto 9). Wat hier interessant is om te zien is het systeem van vloerverwarming doordat de vloer op één plaats is ingestort. Als laatste zien we de triomfboog van keizer Diocletianus. We hadden in Sbeïtla ongeveer anderhalf uur en ik vond het eigenlijk te kort om al het interessants hier te kunnen zien, juist omdat de stad zo'n mooi en redelijk compleet beeld geeft van het leven in een Romeinse stad.
detailvandetempelvanjuno_small.jpg doopvont_small.jpg amfitheatersbeitla_small.jpg winterthermen_small.jpg vloerverwarming_small.jpg
 

Djebel Bou Hedma

Van Sbeïtla rijden we door naar Gafsa, een plaatsje waar eigenlijk niet veel te beleven is en het hotel wat onderhoud nodig heeft. Gelukkig zijn we hier maar één middag en een nacht en voor de middag heb ik met Monique, Marianne, Bert, Jan, Monica en Emmy geboekt voor een excursie naar het natuurreservaat Djebel Bou Hedma. Voordat Noord-Afrika woestijngebied werd, was het een savanne. In een biosfeer programma van UNESCO wordt in het Djebel Bou Hedma reservaat geprobeerd het oorspronkelijke savannegebied te herstellen, acaciabossen opnieuw aan te planten en struisvogels, onyxgazellen en andere dieren opnieuw uit te zetten. We maken een wandeling door dit mooie gebied en weten met name diverse onyxgazellen te zien (foto 2,3). Op de terugweg zien we ook struisvogels en hun eieren. Door werkzaamheden duurt zowel de heen- als de terugweg langer dan verwacht en zijn we pas laat in Gafsa terug. We gaan met ons excursiegroepje dan nog wat eten in een lokaal restaurantje, Tony. Dat wordt reuze gezellig. We zitten tussen allemaal lokale mensen en de sfeer wordt opgeleukt door een luitspeler die Arabische muziek speelt, waarbij door de klanten wordt meegezongen. Er is ook wijn en we hebben interessante discussies, dus het wordt wel na middernacht voor we weer in het hotel terug zijn.

parcnationaldebouhedma_small.jpg onyxgazelle_small.jpg vluchtendeonyxgazellen_small.jpg savanne_small.jpg struisvogeleieren_small.jpg

 

< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]

Volgende >

Beginpagina Tunesië