REISVERSLAG Tunesië 2009

Verslag van een rondreis door Tunesië. Deel 1: Tunis

NB. Door te klikken op de kleine foto's, open je een grotere foto

 

Verrassend!

Als je aan iemand vertelt dat je naar Tunesië gaat, is de eerste reactie "Dat is toch niets voor jou?". Veel mensen denken bij Tunesië alleen aan zon en strand. Dat is jammer want Tunesië heeft veel meer te bieden, zoals indrukwekkende Romeinse overblijfselen in Dougga, Sbeïtla of el-Djem, de schitterende Sahara, zoutmeren en prachtige oases bij Tozeur en in de bergen bij Tamerza, gezellige souks en medina's en prachtige moskeeën. Djoser claimt bij deze reis "de andere kant van Tunesië" te laten zien en voor mij was deze reis, ook al wist ik wat te verwachten, heel verrassend. De reis bood een mooie combinatie van cultuur en natuur gecombineerd met de sfeer en de vriendelijkheid van het Midden-Oosten. In dit reisverslag wil ik daarvan iets laten zien.

  Deze rondreis door Tunesië begon op zaterdag 9 mei 2009 op Schiphol. Met Lufthansa vertrokken we naar Frankfurt waar het enorm noodweer bleek te zijn, gepaard gaande met wat stevige turbulentie. Later zouden we horen dat in een ander vliegtuig zelfs enkele gewonden waren gevallen door het extreme weer, maar onze vlucht verliep zoals altijd zonder problemen. Enkele reisgenoten had ik al op Schiphol gezien, maar de meeste zag ik pas in het vliegtuig van Frankfurt naar Tunis. Ik zit in het vliegtuig naar Tunis naast Monique en Miranda en daar mee wordt het al duidelijk dat het gezellig kan worden deze vakantie. Net voor middernacht lokale tijd landen we in Tunis, waar we worden opgewacht door gids Noubbi. Reisleider Piet van Djoser bleek bij ons in het vliegtuig te hebben gezeten. Na snel gepind te hebben en water te hebben gekocht op het vliegveld gaan we richting ons bed in Hotel Omrane. De volgende ochtend zullen we ons om 10 uur verzamelen voor een introductie en is er gelijk de mogelijkheid om met de bus en de gids op excursie te gaan naar het Bardo-museum, het stadje Sidi Bou Said en de overblijfselen van het legendarische Carthago.


Bardo museum

In de buitenwijk Bardo lag vroeger het paleiscomplex van de Turkse beys. De bey was de bestuurlijke machthebber in het tijdperk dat Tunesië een provincie was van het Ottomaanse rijk. In een 17e eeuws haremgebouw (2e foto onder) in de wijk Bardo is nu het Bardomuseum gevestigd. Het Bardomuseum is na het Egyptisch museum in Caïro het beroemdste museum van Afrika en dat komt door de ontzagwekkende verzameling van Romeinse vloermozaïeken uit de 2e tot 4e eeuw die hier verzameld zijn. De mozaïeken komen uit de Romeinse en Byzantijnse steden uit heel Tunesië, zoals de steden Dougga, Bulla Regia en Sbeïtla waar we later deze reis zullen komen. De mozaïeken verbeelden vaak mythologische verhalen, maar ook dingen uit het dagelijks leven van twintig eeuwen terug zoals de landbouw, de jacht en de visserij. De mozaïeken in het museum zijn zeer gaaf en vaak prachtig om te zien, zeker met een gids die er uitleg over geeft. Gids Noubbi moest er eerst aan wennen dat bij een Djoser groep niet iedereen braaf de gids volgt, maar gaf ons daarna een interessante rondleiding met veel verwijzingen naar dingen die we later in de reis zouden zien. Hoogtepunten in het museum zijn onder andere het mozaiek van Virgilius (4e foto onder), het Neptunusmozaïek (6e foto) en het mozaïek van Odysseus met de Sirenen. Ook heel mooi is de zaal met overblijfselen uit de Romeinse stad Carthago (8e foto). De mozaïeken laten ons zien dat de flora en fauna en dus het klimaat in deze streken vroeger heel anders moet zijn geweest.

deurintunis_small.jpg

ingangbardomuseum_small.jpg entreehalbardomuseum_small.jpg beroemdstemuseumstukbardo_small.jpg trapnaardeeersteverdieping_small.jpg
neptunusmozaiek_small.jpg mozaiekvanodysseus_small.jpg carthagozaal_small.jpg mozaiekuitcarthogo_small.jpg islamitischekunst_small.jpg
 

Sidi Bou Said

Voor de lunch stoppen we in het plaatsje Sidi Bou Said, waar ik met een aantal reisgenoten eet bij "Chez Christine" (1e foto onder). Na de lunch lopen we naar het centrum van dit bijzondere plaatsje, dat op een 100 meter hoge rotsheuvel ligt aan de Golf van Tunis. Sidi Bou Said is genoemd naar Bou Said Khalifa el Beji, een 13e eeuwse heilige, waarvan zich hier een mausoleum bevindt dat veel pelgrims trekt. Dat is echter niet de reden dat Sidi Bou Said de belangrijkste toeristenattractie in de omgeving van Tunis is. Dat komt door de aparte sfeer en de smalle straatjes van verblindend witte huizen met intens blauwe ramen en deuren. De souvenirwinkels voegen hier nog extra kleuren en geuren aan toe (3e foto). Via een oplopende winkelstraat kom je bij een pleintje en vervolgens bij Café Sidi Chabain waar je een mooi uitzicht hebt over de Golf van Tunis en de jachthaven van Sidi Bou Said (5e foto). Onderweg passeren we allemaal fotogenieke steegjes met het strakke wit en blauw en de kenmerkende bolle roosters over de ramen.

lunchinsidibousaid_small.jpg moskeeinsidibousaid_small.jpg winkelstraatsidibousaid_small.jpg onderhoudinsidibousaid_small.jpg kaapcarthago_small.jpg

turksebogen_small.jpg

deurinsidibousaid_small.jpg masharabi_small.jpg
 

Carthago

Van Sidi Bou Said rijden we door naar het vlakbij gelegen Carthago. Carthago is nu slechts een buitenwijk van Tunis, maar ooit was het machtige Carthago een strategisch gelegen wereldstad aan zee, het centrum in de overzeese handel. Carthago is nu met name bekend door de val van Carthago in 146 v. Chr na de drie Punische oorlogen met de Romeinen, maar zowel voor als na dit jaar kende de stad roemrijke perioden. De stad werd als handelspost gesticht in de 9e eeuw v. Chr door Fenicische zeevaarders. Dit duurde tot de Punische oorlogen met Rome, waarna de stad onder Caesar en Augustus opbloeide als de grootste stad na Rome in het Romeinse rijken en het centrum van de provincie Africa. Na de ondergang van het westelijke gedeelte van het Romeinse rijk werd Carthago een belangrijke stad in het Byzantijnse rijk (=het oost-Romeinse rijk) tot Arabische legers de stad rond 650 innamen. Al deze verschillende rijken hebben hun sporen achtergelaten in de archeologische  gebied dat Carthago nu is en op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat. Ondanks alle vroegere glorie is er nu echter niet zoveel meer over, omdat Carthago door de inwoners van Tunis lange tijd werd gezien als bron van stenen voor de bouw van huizen. In Carthago bezochten we de tophet, de Punische begraafplaats van Carthago (1e foto onder). Hier zijn twaalf lagen ontdekt met graven. Te zien zijn vooral de grafst√®les, waarin vroeger urnen stonden. Via de Punische havens rijden we vervolgens verder naar de thermen van Antoninus, een badcomplex uit de tijd van keizer Antoninus Pius, dat prachtig ligt aan de Middellandse Zee (foto 2,3). Het werd gebouwd tussen 146 en 162 en is het grootste badgebouw buiten Rome met zijn 18850 vierkante meter. Van het gebouw dat ooit indrukwekkend groot moet zijn geweest, is nu met name het souterrain over met de stookplaatsen waar het water werd verwarmd. Hier en daar liggen nog overblijfselen van de kapitelen (10e foto). Ondanks dat veel verwoest was, vond ik Carthago heel interessant om te zien, omdat de stad zo'n belangrijke rol in de geschiedenis heeft gespeeld.

punischebegraafplaats_small.jpg thermenvananthoninus_small.jpg badenvananthoninus_small.jpg souterrain_small.jpg frigidarium_small.jpg
middenlandsezee_small.jpg badenvananthoninuspius_small.jpg carthago_small.jpg stucwerk_small.jpg versieringencarthago_small.jpg
 

Tunis

Aan het einde van de middag heb ik nog even tijd om met kamergenoot Bert de stad in te gaan, onder andere om water te kopen. We passeren de Avenue de France met het Theatre Municipal, het staatstheater in Jugendstil stijl (1e en 2e foto), en de rooms-katholieke kathedraal van Vincentius à Paulo uit 1882 (3e foto onder). Na het diner met bijna de hele groep in een restaurant in Tunis, ga ik met Bert en Marianne nog een paar biertjes drinken en raken in een interessant gesprek met een paar Tunesische jongens. Ondanks dat er wel alcohol was, merk je dan toch dat je in een moslimland zit: hoewel de vrij grote zaak bijna vol zit, is Marianne de enige vrouw!

staatstheatertunis_small.jpg theatremunicipal_small.jpg kathedraalvincentiusapaulo_small.jpg
 

Medina van Tunis

De volgende dag, maandag 11 mei, neemt Noubbi ons om negen uur mee op een wandeling door de medina van Tunis. De medina van een Arabische stad is het oudste vaak ommuurde gedeelte van de stad met veel smalle straatjes. Zo'n medina bestaat typisch uit een grote moskee met daarom heen marktstraatjes en de souks (overdekte markten) gegroepeerd. Ikzelf vind het altijd heel leuk zo'n medina in het Midden-Oosten te verkennen vanwege de leuke straatjes en kraampjes met veel geuren en kleuren. Ook Tunis heeft zo'n leuke medina. De medina van Tunis dateert al uit de 9e eeuw net als de Zitouna Moskee (Olijvenmoskee). We beginnen onze wandeling bij het Place de la Victoire (1e foto onder) en volgen dan de smalle marktstraatjes (foto 2-4) richting deze Zitouna Moskee of Olijvenmoskee (foto 5,6). Deze moskee is na de Grote Moskee in Kairouan die we later zullen bezoeken, het belangrijkste heilige gebouw in Tunesië. De minaret van de Olijvenmoskee is er overigens pas in 1894 bijgebouwd. Via een aantal souks lopen we verder en passeren de 17e eeuwse Sidi Youssef moskee (foto 9), de eerste moskee die in Tunis in Ottomaanse stijl werd gebouwd. De achthoekige vorm van de minaret van deze moskee (foto 10) is typisch voor een Turkse moskee. We eindigen de wandeling door de medina bij het Place du Gouvernement waar we op de bus stappen richting Dougga.

placedelavictoire_small.jpg soukintunis_small.jpg kledingverkoop_small.jpg medinavantunis_small.jpg lederwaren_small.jpg
olijvenmoskee_small.jpg minaret_small.jpg overdektemarkt_small.jpg sidiyoussefmoskee_small.jpg minaretsidiyoussefmoskee_small.jpg

 

< Vorige Pagina: [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]

Volgende >

Beginpagina Tunesië