| Op
weg naar Tozeur Door steppegebied rijden we op 15 mei van Gafsa naar Tozeur, nadat we in Gafsa nog een korte stop gemaakt hebben bij de Romeinse baden. Zowel het weer als het landschap onderweg is een klein beetje somber en saai, maar we maken nog wel een aantal fotostops omdat een aantal reisgenoten de borden die waarschuwen voor overstekende kamelen op de foto willen zetten (foto 1,2) en daar blijken verschillende varianten van te zijn. Ook de kamelen zelf zien we vaak los lopen door de steppe, al weet de gids te vertellen dat deze kamelen niet wild zijn, maar altijd een eigenaar hebben. Aan het einde van de ochtend arriveren we in Tozeur. Tozeur is een grote oase aan het zoutmeer Chott el-Djerid en is daarmee de hoofdstad van de Djerid, het "land van de palmen", dat uit verschillende oases en duizenden palmen bestaat. Niet voor niets staat Tozeur bekend om zijn hoge kwaliteit dadels. Daarnaast zijn het de bakstenen gevels die typisch zijn voor Tozeur. Tozeur is dan ook een plaats waar veel toeristen komen, meestal als een meerdaagse excursie vanaf het strand. De naam Tozeur komt overigens van de Romeinen die hier al een nederzetting hadden met de naam Thusuros. |
||||
 |
 |
 |
||
| Tozeur Na een lunch met een gigantische sandwich in ons hotel Phaedra bezoeken we het Dar Chebait museum in Tozeur. Dit museum aan de rand van de oase dat in reisgidsen zeer wordt aanbevolen is gevestigd in het vroegere paleisje (foto 1) van een rijke familie in Tozeur. Het museum geeft een goede en authentieke indruk van de levenswijze van de Tunesische middenklasse en rijken. In diverse kamers worden verschillende aspecten uit het leven van een rijke familie getoond zoals de keuken, de trouwerij (foto 3), de harem, wapens, kleding, juwelen en de koranschool. Het geheel doet een beetje aan als in een oosters sprookje, maar het is toch wel leuk om te zien. |
||||
 |
 |
 |
||
| Vanaf het museum loop ik met Marianne en Bert naar het centrum van Tozeur om de winkeltjes te bekijken. Helaas is het vrijdag en is dus veel gesloten, zoals de markt (2e foto onder). Toch zien we dat het centrum best leuk en gezellig is met zijn vele winkeltjes (foto 3 onder). Al slenterend komen we Monique en Miranda tegen die ook flink gewinkeld hebben en blijven wat drinken tot het tijd wordt om met twee paardenkoetsen naar het hotel terug te gaan. Bert, Marianne en ik blijken later veel te veel betaald te hebben voor de koets tot groot vermaak van Monique en Miranda die flink hebben afgedongen. Wat maakt het ook uit, alles kost hier niets! We eten 's avonds heel lekker bij een kleine pizzeria tegenover het museum. "We" wil zeggen Monique, Marianne, Bert en ikzelf, het supergezellige groepje waar ik deze vakantie met name mee zal optrekken. Bijna gewoonte getrouw eindigt de avond in de bar van het hotel. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| Het leukste gedeelte van Tozeur ontdekken we overigens pas twee dagen later, dat is het historische stadsdeel Ouled Halef waar de huizen nog de stijl van de middeleeuwse gevels hebben met allerlei geometrische patronen die vooruitspringend in de bakstenen zijn gemetseld (foto's onder). Veel poortjes en smalle straatjes maken dit tot een beetje schilderachtige wijk die nog een sfeer van vroeger ademt. | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| Naar de bergoases De volgende dag maken we vanuit Tozeur met landrovers een schitterende excursie naar een aantal bergoases in de buurt van de Algerijnse grens. Zoals bekend zijn oases grote groene gebieden met veel palmen in een gebied van zand en hitte, meestal dus in de woestijn. De oases danken hun bestaan aan de aanwezigheid van een bron en zijn daarom de woonplaatsen van woestijnbewoners, die de bron via irrigatie maximaal benutten. Oases zijn dan ook vaak groene tuinen met veel fruit en groenten. Minder bekend is dat er drie types oases zijn: oases bij de kust, woestijnoases en oases in de bergen. In Tunesië zijn bij de grens met Algerije een aantal oases van het laatste type te vinden op meer dan 1000 meter hoogte en voorzien van prachtige ravijnen, uitzichten en watervallen. Die bergoases gaan wij vandaag dus bezoeken. Via steppegebied, een stukje van het zoutmeer Chott el-Gharsa en vervolgens door de bergen rijden we via Tamerza naar Midès. Onderweg stoppen we onder andere omdat we een aantal kamelen zien lopen tegen een geweldig mooie achtergrond van steppe en bergen (foto's onder). |
||||
 |
 |
 |
||
| We rijden eerst naar het verste punt van onze excursie en dat is Midès, ver in de bergen. Het is de hoogste maar ook de oudst bewoonde bergoase en dat is op zich al bijzonder als je ziet hoe het dorpje ligt, hoog op een rots boven de oase (1e foto onder). De omgeving van Midès is werkelijk indrukwekkend met prachtig geërodeerde rotsen en diepe ravijnen en kloven. De typische erosie met gekleurde lijnen die door water en wind in de rotsen zijn uitgesleten moeten wel voer voor geologen zijn, die hier de hele geschiedenis van dit gebied in kunnen zien (kijk maar op de foto's hieronder). | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
| Door woestijn- en berglandschap rijden we terug naar het dorpje Tamerza, met ongeveer 3000 mensen de grootste van de bergoases in dit gebied. Het oude Tamerza was ontstaan uit een oude Romeinse nederzetting met de naam Ad Turres. Het huidige Tamerza is een nieuw dorp dat dit oude dorp Tamerza vervangt dat bij een overstroming geheel werd weggespoeld... en het lijkt hier zo droog! Van het terras van een restaurantje hebben we mooi zicht op het oude Tamerza, dat nu schilderachtig als een soort ruïne onder aan de berg ligt waarop het nieuwe Tamerza is gebouwd (1e en 4e foto onder). Het enige dat nog staat van het vroegere dorp van klei en steen is de witte moskee, die blijkbaar uit steviger materiaal was gebouwd dan de rest van het dorp. | ||||
 |
 |
 |
 |
| < Vorige | Pagina: [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] | |
| Beginpagina Tunesië |